Infrastructuur
Wil Brussel een uitstraling hebben die reikt tot over de eigen grenzen, dan moet het zich van andere steden onderscheiden door uit te gaan van de eigen kwaliteiten en deze op een aantrekkelijke manier verder ontwikkelen. Het PIO stippelt in grote lijnen uit hoe steun verleend moet worden aan domeinen die reeds garant staan voor de naamsbekendheid en het economisch welzijn van het Gewest. Overeenkomstig de krachtlijnen voorziet het actieprogramma, zoals we het PIO ook kunnen beschouwen, in de bouw van een infrastructuur van internationaal formaat.
Bijvoorbeeld: om de reeds florerende vrije tijdssector verder uit te bouwen, zijn de bouw van een nieuwe concertzaal en van een groot multifunctioneel stadion gepland. Een congrescentrum van 50.000 m² moet van Brussel een centrum maken voor internationale afspraken, enz.
Infrastructuur
Een huis van mode en design
Centrum Mode Design Brussels (CMDB) : Parel van de dynamiek en de creativiteit in BrusselMeer hierover
BIP (Brussel Info Plein)
Als prestigieuze locatie waar het Gewest gepromoot wordt, zorgt het BIP voor een sterkere aantrekkingskracht van de Kunstberg en van Brussel in het algemeen.Meer hierover
Een Huis van Europa
Een symbolische locatie waar Gewest en Europese Unie gezamenlijk hun visie op Europa uiteen zettenMeer hierover
Een groot congrescentrum
Een infrastructuur met een oppervlakte van meer dan 50.000 m² waarin congressen zullen plaatsvinden voor meer dan 3.000personen
Meer hierover
Een nieuw stadion
Een stadion met 50.000 tot 60.000 plaatsen om grote internationale sportevenementen in te laten plaatsvindenMeer hierover
Een groot winkelcentrum
In het Noorden van Brussel een uitgebreide handelsoppervlakte tot stand brengen en het gebied opnieuw aantrekkelijk makenMeer hierover
Wat ?
Waarom ?
Hoe ?
Wist u dat... ?
Brood van de Gracht
In de 14e eeuw vestigde een gemeenschap van derdeordelingen van Sint- Franciscus zich aan de Wolvengracht (ten oosten van de Zenne). Deze oude walgracht wordt in de volksmond de Gracht of Grecht genoemd. Een legende vertelt dat een van de broeders op een dag stokbroden had gebakken waaraan hij grove suiker toegevoegd had. Dat gesuikerde stokbrood stond
vanaf toen op feestdagen in het klooster op het menu. In werkelijkheid is het waarschijnlijk een bakker uit de buurt die een tweede bakbeurt met suiker heeft uitgevonden. Zijn brood werd bruut van de Grecht gedoopt, wat later in het Frans vervormd werd tot pain à la grecque. Nederlandstaligen hebben het, gek genoeg, soms over ‘Grieks brood'!